Van waardeloos naar waardevol: Betekenisvol werken bij het NPI

“Ha, traditiegetrouw te laat, zelfs op deze laatste sessie.” Miyanna* kan erom lachen. Op tijd komen was een aandachtspunt. Ik herinner haar eraan hoe boos ze in het begin kon worden als ik dat met haar besprak. “Ja, daar kon ik echt niet tegen, het voelde als een aanval, alsof ik niets waard was.” “En hoe is dat nu?” “Nou, ik kan het gewoon horen als een feit. Het klopt, ik ben te laat en ik snap hoe dat komt. Misschien wilde ik het afscheid vandaag toch wat uitstellen…”