Wat zijn de grootste wijzigingen?

De richtlijn Suïcidaliteit is de herziene versie van de Richtlijn Suïcidaal Gedrag uit 2012 en is herzien op initiatief van de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie (NVvP). De algemene principes van de herkenning, diagnostiek en behandeling van suïcidaliteit zijn ongewijzigd sinds de vorige richtlijn. Dat geldt ook voor de aandacht voor persisterende suïcidaliteit en therapieresistentie.

De belangrijkste wijzigingen:

• Een sterkere focus op preventie, inclusief een geheel nieuwe module over universele preventie. De meest effectieve manier om suïcide cijfers omlaag te brengen blijken vormen van netwerkzorg, waarbij vanuit de ggz samengewerkt wordt met partijen buiten de ggz, zoals de huisarts, het ziekenhuis, de GGD, scholen en het sociaal domein.
• Meer beschikbaar experimenteel onderzoek, vooral op gebied van psychotherapie, waardoor stevigere conclusies kunnen worden getrokken. Ook op gebied van neuromodulatie en medicatie is het nodige gebeurd. Transcraniële Magnetische Stimulatie en de effecten van (es)ketamine zijn nieuw in deze richtlijn.
• De relatie tussen suïcide en euthanasie is een nieuw, expliciet onderwerp in de richtlijn, passend bij de ontwikkelingen die er over de laatste vijftien jaar zijn geweest in het maatschappelijk denken over het levenseinde.

Tip
Wil je meer weten over deze richtlijn en ga je naar het WKK congres? Bezoek dan het symposium De nieuwe richtlijnen: Scherp stellen op suïcidaliteit.

Bijdrage NIP

Het NIP is betrokken geweest bij de herziening van deze richtlijn. Vanuit het NIP waren de volgende mensen vertegenwoordigd in de werkgroep:

• Maryke Geerdink
• Michel van den Bogaard
• Senne de Wit MSc
• Jeroen Gomes MSc (tot en met januari 2023)

We waren ook betrokken in de commentaarfase. Het Algemeen Bestuur van het NIP heeft deze richtlijn geautoriseerd.

Wij bedanken de betrokken secties en leden via deze weg nogmaals heel hartelijk voor de inbreng en bijdrage aan deze belangrijke kwaliteitsstandaard!