De SBJ ziet positieve punten in het wetsvoorstel zoals het versterken van de pedagogische basis, meer aandacht voor preventie en het beter verbinden van leefdomeinen. Ook het vergroten van de eigen kracht van jeugdigen en ouders sluit aan bij wat professionals dagelijks zien in de praktijk. Tegelijkertijd zijn er ook zorgen.

Zorgen bij de SBJ

• Het wetsvoorstel beperkt het medische verwijsrecht sterk;
• Onduidelijk is of lokale teams straks voldoende deskundigheid hebben;
• De minister kan via een Algemene Maatregel van Bestuur (AMvB) bepaalde hulpvormen uitsluiten, terwijl niet altijd duidelijk is of deze vormen schadelijk of ineffectief zijn;
• Het wetsvoorstel introduceert een getrapte manier van hulpverlening waaraan professionals zich strikt moeten houden.

Verzoek: maatregelen opnieuw tegen het licht

De SBJ vraagt de wetgever daarom om de voorstellen opnieuw te bekijken, in samenhang en overleg met alle betrokken beroeps- en brancheorganisaties. Ook pleit de SBJ voor een ‘kwalitatieve leefwereldtoets’, zodat maatregelen worden getoetst op effectiviteit en werkbaarheid voor jeugdhulpprofessionals.

Volgens de SBJ grijpen de maatregelen, zoals die beschreven staan in het wetsvoorstel, diep in op de professionele autonomie. Het NIP uitte eerder al kritiek op het wetsvoorstel en somde risico’s op. In de gezamenlijke reactie benadrukt het NIP opnieuw hoe dit het werk van psychologen raakt. Bijvoorbeeld bij de regels rond groepsbehandeling en de samenstelling van stevige lokale teams; die kunnen leiden tot kwaliteitsverlies en minder passende hulp voor kinderen, jongeren en gezinnen.